OTERO PEDRAYO

Otero Pedrayo considera o verbo e a vontade divina como criterio supremo de verdade e motor derradeiro do devir humano, xa que pensan que a raíz de todos os problemas do mundo moderno é moral, e polo tanto a solución tamén ha de ser moral, e se conseguirá cando se insiran os ideais relixiosos en todos ou a mairía. Otero Pedrayo ataca á civilización moderna e aproveita a ocasión para deixar sentado o básico principio da unión indisoluble entre tradición católica e o ser esencial da nación galega. Cada pobo ten a súa forma peculiar de captar a realidade, de transformar o medio, o que forma a súa cultura específica.
Todos os tradicionalistas limítanse a seguir a teoría da historia e o concepto xeral de nación formulado por Vicente Risco, pero só Otero Pedrayo introduce algunhas variacións de interese, pero non fai uso de argumentos antisiméticos e a penas fala de razas superiores e inferiores. Otero céntrase moito máis na especificidade cultural e na importancia do Volksgeist e do determinismo xeográfico na formacióm do ser nacional.

VICENTE RISCO

No período de 1918-1936 desenvólvese o concepto de Galicia-nación que amosa un alto grao de unicidade en tódalas variantes ideolóxicas. A obra de Vicente Risco é decisiva na formulación dese concepto.
Risco recolle o legado de Murguía e combínao con outras influencias obtendo como resultado a concesión da nación como un “feito natural”, biolóxico, independente da vontade dos homes. Para el,as nacións son entes estables, como a propia natureza. Na súa xénese, Risco destaca o factor “terra”, que o sitúa en pé de igualdade coa raza, pero para el aínda a lingua segue sendo o factor sobranceiro de diferenciación e conservación da nacionalidade.
Ao igual que Murguía, Risco ve a nación como o resultado da unión entre unha raza e un territorio, da que nace Volksgeist.
Risco concede á nación grande importancia na súa concepción da historia; o ourensán concibe a nación como un feito natural e biolóxico, independente das estructuras sociais e políticas de cada época, co que estaba ante un proceso parecido ó de Murguía.

MURGUÍA

Murguía parte de posicións do liberalismo democrático, pero logo irase centrando en posicións máis de dereitas. ¿Por que?, porque trata de manterse equidistante. “ Na súa obra expón que o rexionalismo non acepta o absolutismo, nin predica a volta ó anterior, senón que proclama moi alto que é por esencia réxime de liberdade.”
Murguía afirma que a diversidade nacional é unha característica histórica imposible de destruír, ¿por que?, porque é un territorio, unha raza, unha vida común consciente e continuada durante séculos. No seu historicismo mostra principalmente que o propio “ser” nacional nada ten que ver co social ou co político, senón que nace de factores alleos e independentes a esas continxencias: a raza que dará lugar a un idioma e a un carácter específicos e irreductíbeis. Polo tanto, para Murguía a nación é o suxeito histórico principal e o resultado da unión entre unha raza e un territorio, da que nace un Volksgeist.
O concepto de nación galega por parte de Murguía a través de referentes de negación, reintegración e de analoxía permite afirmar plenamente que Galicia reúne para Murguía tódalas características e condicións para ser unha nación, aínda que só a chame rexión.

INTRODUCIÓN

A partir de 1840 xorden unha serie de escritores, historiadores, periodistas…que comezan a demostrar o seu interese pola realidade galega. Nesta época galeguista sitúanse destacados precursores do noso Rexurdimento literario, que dará lugar ó movemento ideolóxico denominado PROVINCIALISMO. Este levantamento comeza co pronunciamento do exército en Lugo e que conta co apoio doutras cidades. Tiña un marcado carácter provincialista, pero sobre todo non se trataba dunha revolución independentista, senón un intento de conseguir unha autonomía para Galicia e o seu recoñecemento como unha única entidade.
Despois do fracaso de 1846 o galeguismo político non rexurdirá ata vinte anos máis tarde, como republicanismo federal.
A partir de entón (de 1846) o movemento provincialista centrará a súa atención nos aspectos culturais.

MEGALITISMO

No neolítico dase unha economía productora centrada na agricultura, gandeiría...baseado segundo moitos historiadores nunha agricultura cerealística de rozas durante o V milenio.
O megalitismo desenvólvese en Galicia durante o terceiro milenio a.c. tratándose de construccións de grandes monumentos funerarios feitos con grandes pedras que poden ser de distintos tipos. Os máis destacados son os sepulcros, ademáis dun gran número de mámoas, que permite deducir un poboamento denso e disperso, sendo a súa distribución moi desigual.
A sociedade megalítica galega non desenvolveu unha importante xerarquización social nos que abondan máis os útiles de finalidade productiva que os obxectos de enfeite. A cultura megalítica comeza a esmorecer a finais do terceiro milenio.

CULTURA CASTREXA

A cultura castrexa desenvolveuse en Galicia na idade de Ferro. A cultura castrexa é consecuencia da fusión de elementos autóctonos e elementos culturais achegados polas sucesivas vagas de xentes chegadas de centroeuropa.

Na actualidade tendese a analizar o fenómeno castrexo como a cristalización dun longo proceso endóxeno consistente na definitiva sedentarización.
A cultura castrexa abrangue máis de 1000 anos hiostoria. Os seus habitantes eran de etnia celta, aínda que a escaseza de restos arqueolóxicos non permite testemuñar unha relevante achega celta.
O castro é a forma arquitectónica e asentamento humano que caracteriza o hábitat galego durante a Idade de Ferro. Os castros son recintos fortificados de forma oval ou circular, provisto dun ou varios muros concéntricos, precedidos xeralmente do seu correspondente foxo, e situados, os máis deles, no cume de outeiros ou montañas, que consiste nun espazo defensivo e nun lugar de residencia ( cabe destacar o http://www.xunta.es/galicia2004/fotos/01_012.jpgA economía da poboación dos castros, baséase nunha agricultura rudimentaria, dun aproveitamento do gando, completado coa caza e recolección de froitos silvestres. Practicaron a agricultura, a gandeiría, o marisqueo e explotan minas.
A relixiosidade do mundo castrexo era politeísta. As prácticas relixiosas eran moi frecuentes e implicaban a realización de sacrificios de animais e mesmo de persoas

O FERROCARRIL. OS CARRILANOS

Richard Trevithick foi quen ideou a combinación da locomotora de vapor e os railes. En 1814 George Stephenson construiu a súa primeira locomotora; a partir de entón comezouse a construción de ferrocarrís en casi todos os países de Europa.
En Galicia as dificultades do trazado provocaron grandes retencións na elaboración das vías dos ferrocarrís, sobre todo entre " Ourense-Zamora " na cal a construción dos túneles era unha gran dificultade sobre todo dende Puebla de Sanabria ata a Canda do Padornelo polo que a súa realización irase retrasando. Este trazado concretamente dará lugar a grandes revoltas carrilanas como símbolo de protesta xa que as condicións de seguridade, hixiene... eran moi malas e incluso se orixinou unha enfermidade característica e moi perxudicial a silicose ( a enfermidade do mal da pedra ).
O tren chegou tarde a Galicia. Foi en 1873, 25 anos despois da inauguración da primeira línea española canda se tenderon os kilómetros entre Santiago e Carril. O seu recorrido actual é pouco máis de 1000 kilómetros. As primeiras líneas ferroviarias son as que comunican a Galicia co resto de España.

PROVINCIALISMO. ANTOLÍN FARALDO

No S.XIX dentro do partido galeguista e na súa rama máis radical vai a xurdir o movemento provincialista, que forma a primeira fase do galeguismo. O movemento galeguista ten varias fases: a primeira é o provincialismo
nome que adapta o defender a superación da división administrativa en 4 provincias ( entidade local coa personalidade xurídica propia, determinada pola agrupación de municipios e división territorial para o cumprimento das actividades do estado ).Esta primeira xeneración composta por un grupo de mozos universitarios reúnense en Santiago como organización na que periódicamente se realizan conferencias sobre temas como a lexitimidade da pena de morte, o socialismo de Fourier ou a emancipación da muller.Pero é sen dúbida Antolín Faraldo o portavoz máis capacitado e, o mesmo tempo, máis apaixoado na defensa do que el chamaba " La Gran Obra " ou recuperación da comunidade. Xunto a el escriben outros como Romero Ortiz,Cocina, Neira de Mosquera, pio Rodríguez Terrazo...O levantamento non tivo un carácter rexionalista, pero si había un sector civil que pretendía unha especie de autonomía para o noso pobo ( Rodríguez Terrazo e Faraldo ). O levantamento provocou o fusilamento de 12 oficiais e o exilio dos dirixentes civís do mesmo.
Pronto a idea galeguista prendería na intelectualidade, producindo o Rexurdimento, no que se integrarán Murguía, a súa esposa Rosalía de Castro, Pondal e outros ilustres escritores galegos.